موردات یک ملامتی

همه آنچه که از نوشتن نصیبم شد...

موردات یک ملامتی

همه آنچه که از نوشتن نصیبم شد...

موردات یک ملامتی

اینستاگرام: fanewcity

در مورد بارکد

سه شنبه, ۳۰ شهریور ۱۳۹۵، ۱۲:۳۳ ق.ظ


درچند روز آینده احتمالا سلسله پست های دنباله دار من را در مورد فیلم های ایرانی می خوانید.

سر و صدای فیلم های ایرانی معمولا از خودشان بیشتر است. بارکد اما شکل و قیافه اش هم آدم را گول می زند. حتی اسمش هم سعی می کند تفاوتش را به رخ بکشد. ایراد اصلی اما به داستان برمی گردد. داستان فیلم باگ دارد و شاید کوشیده با برعکس کردن شیوه روایت(تعریف کردن داستان از آخر به اول) این عیب را بپوشاند. در صورتی که این شیوه روایت خودش ضربه محکم تری به فیلم وارد کرده است. بعد از آن دیالوگ نویسی ها ایرادات جدی دارند. دیالوگ ها بد، غیر قابل باور و به زبانی غیر از زبان معیار نوشته شده است. برخی جزئیات هستند که شاید در کلیت فیلم مهم نباشند اما این جزئیات هستند که فیلم حرفه ای را از فیلم بد یا معمولی جدا می کنند و کلمات و جملات هم بخشی از این جزئیات حیاتی هستند. حتی بازیگر ها هم نتوانسته اند جوری دیالوگ ها را اداکنند که این ایراد پوشیده شود. خیلی از فعل ها، قید ها و  به طور کلی جمله هایی که بیان می شوند جایی در  گفت و گوی روزمره ما ندارند. آن ها در دهان بازیگرها گذاشته شده اند. اگر فقط یکی از شخصیت ها اینطور صحبت می کرد می شد گفت که بخشی از شخصیت پردازی است اما هم میلاد هم حامد و هم نازی و حتی شخصیت رئیس بد، همه و همه کلمات قلنبه سلنبه ادبی در لابلای گفتگوهایشان استفاده می کنند.

فرقی بین لباس های بازیگران این فیلم و فیلم خط ویژه نیست. در حقیقت حرف تازه ای هم این فیلم برای گفتن ندارد. روند داستان کاملا قابل حدس است. حداقل برای مخاطب های جوان این برهه از زمان که همگی با سینمای روز درگیر هستند داستان فیلم خیلی سر راست است. مخصوصا پایان بندی مزخرف فیلم که به نوعی قرار بوده ما را به هیجان بیاورد و شگفت زده کند.

شخصیت میلاد با بازی محسن کیایی بامزه از آب درآمده. شخصیت نازی هم تا حدودی قابل قبول است. باقی شخصیت ها، علی الخصوص حامد، رئیس بدجنس(با بازی همیشه یکنواخت رضا کیانی) ناقص و غیر قابل درک است. شخصیت ستاره هم که مثل اسمش وسط زمین و هوا معلق است و خودش هم نمی داند جایش در این فیلم چیست...

سیر داستان تکراری است. ایرانیزه کردن حجم زیادی از فیلم های امریکایی است. این فیلم متعلق به خود خود تهران نیست. چیزهایی دارد، اتفاقاتی، شخصیت هایی، پیچ و خم هایی که برای مخاطبی که  اصلا فیلم امریکایی ندیده شاید جذاب باشد.

دو نکته جذاب فیلم دارد اولی اسمش است و دومی هم مربوط به اسمش. اینکه روی هرکدام از ساختمان ها یک بارکد بزرگ می نشیند. مفهوم خاصی هم برایش پیدا نکردم فقط جالب بود.

۹۵/۰۶/۳۰

نظرات  (۶)

۳۰ شهریور ۹۵ ، ۰۱:۰۶ شهریار صامت
سلام. نقد و بررسی خوبی بود.. استفاده کردم.
وبتون دنبال شد.
منم با قصه ش (و همینطور تدوینش) مشکل داشتم. اما دیگه اینقدر ریز بهش گیر ندادم... خوب بود. موافقم.
اما
حالا شمایی که فیلما رو دانلود میکنی، یا از امین کپی میکنی، دیگه اینقدر نباید کارگردان بدبختو خرابش بکنی :-))
پاسخ:
من این فیلم رو سینما دیدم.
۳۰ شهریور ۹۵ ، ۰۲:۴۳ محمدمهدی طاهری
هنوز ندیدم ولی احساس می کنم مثل خط ویژه جاذبه هایی که گیشه بیاره داشته باشه... و خاصیت عامه پسند بودنشو حفظ کنه...
پاسخ:
مطمئن باش که جذابه و عامه پسند چون شوخی های دوپهلوی زیادی داره.
۳۰ شهریور ۹۵ ، ۱۰:۰۴ وال کوهان دار
ولی خوب فروش کرد 
کلا فکر می کنم منظورش از بارکد روی آدما و ساختمونه قابل خرید و فروش بودنشون بود.
پاسخ:
اوهوم... فکر می کنم این برداشت عمیق و مناسبیه برای این نماد فیلم
۲۲ مهر ۹۵ ، ۰۲:۱۸ زهیر خنیاگر
رفیقام گفتن بیا بریم سینما باهاشون رفتن و بارکد هم به لیست مزخرف ترین فیلم هایی که دیدم اضافه شدم مثل اکثر فیلم های ایرانی ... مزخرف بود خیلی مزخرف تهی از هرگونه مفهوم 

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">